Journalist Bouke Nielsen van het Dagblad van het Noorden interviewde directeur-eigenaar Mark Vletter van Voys Telecom over het succes van Voys. Hij schreef er een mooi artikel over, dat op de voorpagina van het economiekatern van de krant verscheen.
Geplaatst door Mark op
De dag nadat ik de buurman heb uitgelegd waar we bij Voys mee bezig zijn, staat hij bij me op de stoep met een boek in zijn hand. "Ik ben er zelf nog niet aan toegekomen, maar dit móet je lezen". Ik neem het blauw-rode boek aan en lees ‘Semco Stijl’ van Ricardo Semler. “Ik ben geen held met lezen”, zeg ik tegen de buurman, “maar ik zal een poging wagen.” Twee dagen later heb ik het boek uit. Ricardo Semler brengt de kern van het Voys Model al dik 20 jaar in de praktijk en is daar bijzonder succesvol mee! Gisteren zond het VPRO-programma Tegenlicht een prachtige documentaire uit over het bedrijf Semco en zijn voorman Ricardo Semler.
Lezers, kijk die uitzending!
Ook in een organisatie zonder management heb je processen nodig, alleen niet van het soort dat de boel vertraagt en mensen in hokjes wringt. Voor het Voys Model hebben we voor een aantal HR-processen een methode ontwikkeld die de mensen én organisatie nog meer kracht geeft.
Meer collega’s, minder management
Met de groei van het aantal medewerkers werd het alleen al qua tijdsinvestering lastig om bepaalde HR/management-taken bij een selecte groep mensen neer te leggen. Tel daar de beslissing bij op om geen managementlaag toe te voegen en je begrijpt de behoefte om terugkerende HR keuzes een overdraagbaar onderdeel van de organisatie te laten zijn.
Mijn vingers tikken het woord ‘management’ in bij de zoekbalk van Google. ‘Ongeveer 2.780.000.000 resultaten’, vertelt Google mij 0,16 seconden later. Blijkbaar hebben een boel mensen hier een hoop over geschreven. Ik besluit ook een artikel te schrijven over dit onderwerp. Eén artikel die 2.780.000.000 andere pagina's tot de geschiedenis laat behoren.
Management is het wegnemen van individuele verantwoordelijkheid
Een manager neemt een stuk van de verantwoordelijkheid over van een medewerker die hij ‘onder zich heeft’ (wat een term, hè?). Dat is iets wat je als organisatie niet moet willen.
Ik zit in de bus op weg naar Schier en heb een nieuw speeltje, een 7" tablet, in mijn handen. Ik open de tweet van @baardbaard die ik tot mijn favorieten benoemd heb. Ik download de PDF en begin te lezen. Ik lees het handboek van de Amerikaanse gamestudio Valve. Man, wat leest dat lekker. Ik begin secties te markeren en aantekeningen te maken. Ik weet dat het niet mag van Mark Tigchelaar, maar ik wil bepaalde zinnen die in het handboek staan niet vergeten. Voordat ik uit de bus stap heb ik het e-book twee keer gelezen en heb ik duizend gedachten in mijn hoofd. ‘Dit het, dit is het, dit is het’, zingt het op de achtergrond, terwijl de hersenspinsels in mijn hoofd samen langzaam een plan beginnen te vormen. Al jaren zijn we bezig met het bouwen van een bedrijf waar iedereen leuk werk heeft. Nu komen alle puzzelstukjes samen.
Voys groeit! Als gevolg daarvan heb ik lang gezocht naar een passende en toekomst vaste organisatiestructuur. Het boek van Eckart Wintzen gaf een goede richting, maar het bleef knagen. Nog nooit heb ik mensen enthousiast horen zijn over het managementteam, maar het leek erop dat dit vanaf een man of 20 de meest waarschijnlijke weg was.